De wetenschap heeft duidelijk behoefte aan een ceremonieel figuur, schrijft Terry Vrijenhoek. ‘Een die verbindt, maar die ook een vaste koers uitzet en aanhoudt, en authentiek is. Een koning voor de wetenschap, dat is wat we nodig hebben.’

Van energieleverancier wisselen kost moeite. Er moeten opties vergeleken worden, contracten opgezegd en aangevraagd. Ik kijk actief op vergelijkingssites, vraag vrienden waar ze hun stroom betrekken, lees over de groene stroom die eigenlijk grijs is en waande me een geïnformeerde en rationele beslisser. Tot ik, als laatste stap in mijn belissingsproces, de wetenschappelijke literatuur indook.

De Gouden Eeuw staat in de schijnwerpers. Een 13-delige televisieserie en een daaraan verwante tentoonstelling in het Amsterdam Museum krijgen lovende kritieken en afgelopen maand lanceerden economisch historici van de Universiteit Utrecht het Spel van de Gouden Eeuw, een game voor iPhone en iPad. Het spel waarin je moet proberen zo rijk mogelijk te worden [...]

De schoonvader van Terry Vrijenhoek is overleden. Hij vraagt zich af of zijn schoonvader zijn dood heeft kunnen timen.

Arme mensen doen rare dingen. Ze kopen kraskaarten en eindejaarsloten, sparen te weinig en lenen te veel; allemaal gewoontes waar ze nog armer van worden. Dat zou je er bijna toe aanzetten te denken ‘dat het in hun aard ligt’ – dat er, behalve omstandigheden zoals opleiding en sociale omgeving, ook persoonlijke trekjes aan zulke keuzes ten grondslag liggen.

Vendetta’s. Voer voor schrijvers, filmmakers – en voor biologen. Een vendetta, een opeenvolging van wederzijdse afstraffingen, is een tragische conflictvorm. Niet alleen in de klassiek Griekse zin, maar ook vanuit een evolutionair oogpunt. Waarom zou een mens een keten van geweld voortzetten, waar hijzelf, zijn familie en de hele sociale groep onder lijdt en zelfs aan ten onder kan gaan?

Waarom gaat een econoom stemmen? Niet omdat zij gelooft invloed te hebben. Zelfs als het echt spannend is, zoals bij Bush vs Gore in 2000, is dat onmogelijk, want als de uitslag van één stem afhangt wordt hij ongeldig verklaard.

Deze zomer gaf ik ‘wetenschapsles’ in een gevangenis voor pubers, een gesloten jeugdzorginrichting. Dat klinkt als zwaar werk, maar het was een feest. Waarschijnlijk omdat ik me zo nuttig voelde. Ieder sprankje nieuwsgierigheid dat ik kon lospeuteren voelde als een overwinning. Of het ook echt nuttig was voor die kinderen, of ik ‘productief’ was, weet ik niet.

Op de markt in Marrakesh werd ik afgezet door een koopman. Daarna bleek dat de boekingsservice van het hotel meer kosten had berekend dan vermeld. Het ging om ongeveer hetzelfde bedrag, maar ik was veel verontwaardigder over de extra hotelkosten. Die vond ik echt oneerlijk.

Frank van Tubergen van de Universiteit Utrecht is zowel socioloog als filosoof en doet onderzoek naar allerlei sociale verschijnselen en processen. In verschillende landen bestudeert hij zaken als sociale ongelijkheid, taalverwerving, gemengde huwelijken, onderwijsloopbanen, sociale netwerken én, zoals hij hier in deze column beschrijft, religie. Waarom zijn de Amerikanen zo religieus? Het is een puzzel [...]