Een sensuele vrouwenstem met Frans accent fluistert over “a new green initiative” van Axe: shower pooling, gezellig samen douchen om water te besparen. De viral is een briljant voorbeeld van hoe een merk 1. laat zien dat het snapt waar de doelgroep behoefte aan heeft; 2. zich vrijblijvend aan duurzaamheid verbindt; en 3. de verantwoordelijkheid voor die duurzaamheid bij de consument legt.

Een gedachtenexperiment. Twin Earth is onze dubbelplaneet, bijna identiek aan onze wereld. Dezelfde omgeving, precies dezelfde mensen, maar in één opzicht verschilt Twin Earth van onze aarde: er is geen water. In plaats van H2O is er XYZ, wat in alle opzichten op water lijkt.

Van energieleverancier wisselen kost moeite. Er moeten opties vergeleken worden, contracten opgezegd en aangevraagd. Ik kijk actief op vergelijkingssites, vraag vrienden waar ze hun stroom betrekken, lees over de groene stroom die eigenlijk grijs is en waande me een geïnformeerde en rationele beslisser. Tot ik, als laatste stap in mijn belissingsproces, de wetenschappelijke literatuur indook.

Wouter Bos vergelijkt transparantie over wie welke zorgkosten maakt met een dansende econoom: ongemakkelijk voor alle partijen. Eva van den Broek en Amber Ronteltap betogen dat meer transparantie over wie welke kosten maakt de zorg juist betaalbaar kan houden.

Arme mensen doen rare dingen. Ze kopen kraskaarten en eindejaarsloten, sparen te weinig en lenen te veel; allemaal gewoontes waar ze nog armer van worden. Dat zou je er bijna toe aanzetten te denken ‘dat het in hun aard ligt’ – dat er, behalve omstandigheden zoals opleiding en sociale omgeving, ook persoonlijke trekjes aan zulke keuzes ten grondslag liggen.

Vendetta’s. Voer voor schrijvers, filmmakers – en voor biologen. Een vendetta, een opeenvolging van wederzijdse afstraffingen, is een tragische conflictvorm. Niet alleen in de klassiek Griekse zin, maar ook vanuit een evolutionair oogpunt. Waarom zou een mens een keten van geweld voortzetten, waar hijzelf, zijn familie en de hele sociale groep onder lijdt en zelfs aan ten onder kan gaan?

Waarom gaat een econoom stemmen? Niet omdat zij gelooft invloed te hebben. Zelfs als het echt spannend is, zoals bij Bush vs Gore in 2000, is dat onmogelijk, want als de uitslag van één stem afhangt wordt hij ongeldig verklaard.

Deze zomer gaf ik ‘wetenschapsles’ in een gevangenis voor pubers, een gesloten jeugdzorginrichting. Dat klinkt als zwaar werk, maar het was een feest. Waarschijnlijk omdat ik me zo nuttig voelde. Ieder sprankje nieuwsgierigheid dat ik kon lospeuteren voelde als een overwinning. Of het ook echt nuttig was voor die kinderen, of ik ‘productief’ was, weet ik niet.

Op de markt in Marrakesh werd ik afgezet door een koopman. Daarna bleek dat de boekingsservice van het hotel meer kosten had berekend dan vermeld. Het ging om ongeveer hetzelfde bedrag, maar ik was veel verontwaardigder over de extra hotelkosten. Die vond ik echt oneerlijk.

Harde wetenschappelijke waarheid is het nog niet, maar het maakt de wetenschappelijke blogtongen al los. M. Keith Chen, een econoom van Yale University, betoogt dat de taal die iemand spreekt invloed heeft op zijn spaargedrag en leefstijl.