en
Zit u ergens mee? De rubriek “Lieve Wetenschapper” staat u met gefundeerde antwoorden terzijde.
Lieve wetenschapper,
Waarom gaat de liefde van de man door de maag? Is daar een evolutionaire verklaring voor?
-TD, Berlijn
Het verschijnsel dat mannen iets voelen voor degene die voor ze kookt is 1.9 miljoen jaar geleden ontstaan. Volgens Richard Wrangham, professor in de antropologie aan Harvard University, heeft koken ons tot mens gemaakt. Zou de steller van deze vraag op een apendieet van rauw vlees en rauwe worteltjes worden gezet, dan verliest hij snel gewicht (zie bv deze BBCserie). De mens is aangepast aan voedsel dat verhit is en kan niet meer zonder. Raw foodism, in Amerika in zwang, kan er zelfs toe leiden dat vrouwen niet meer ongesteld worden (zie dit artikel). Om rauw voedsel te verteren heb je een veel groter maag-darmstelsel nodig dan de vraagsteller heeft- zo groot als dat van een chimpansee ongeveer.
Maar als de vragensteller een chimpansee zou zijn, besteedde hij per dag zo’n zes uur alleen al aan kauwen. Het koken van voedsel spaarde de voorganger van de mens veel tijd en energie. Die kon hij besteden aan sociale spelletjes, samenwerken en oorlog, wat resulteerde in grotere energieverslindende hersenen. Precies die omslag zien we bij hominiden van 1.9 miljoen jaar geleden, betoogt Wrangham: kleinere ingewanden, grotere hersenen.
Waar komt de liefde voor de kok vandaan? Volgens Wrangham heeft koken voor de arbeidsdeling tussen mannen en vrouwen gezorgd. Voordat we voedsel verwarmden, was ieder voor zich de hele dag aan het graven, plukken, jagen en kauwen. Maar wie voedsel wil koken, moet het verzamelen en bewaren in plaats van ter plekke opeten. Dat betekent dat er over voedsel gevochten kan worden. De zwakste verliest- en de zwaksten waren de vrouwen. Daarom, beweert Wrangham, ontstond er een sociaal contract tussen een man en een vrouw. De sterkste beschermde de zwakste tegen diefstal van een kostbaar goed en kreeg in ruil daarvoor zijn deel van het goed. Het contract ging niet over seks en nageslacht- het begon allemaal met gekookte worteltjes.
Richard Wrangham: Koken. Over de oorsprong van de mens
Heb je een vraag? Stuur hem naar
Dit stuk heeft 3 Reacties
Professor Wrangham geeft ons een indrukwekkende theorie. Zo staat er: “Het koken van voedsel spaarde de voorganger van de mens veel tijd en energie.” Of… zou het kunnen dat die mens geroosterd vlees en gekookte groeten veel lekkerder vond dan rauw voedsel? En… hoe verklaart Professor Wrangham dat het toch veelal mannen zijn, die met een biertje in de hand voor de barbecue staan?
Goed punt- mensen (en de meeste andere dieren) vinden inderdaad verhit eten gewoon lekkerder dan rauw eten. Toevallig kun je uit gekookt voedsel ook meer energie opnemen. Obesitas is onder andere daardoor in de VS zelfs een probleem geworden onder honden, die mee mogen eten met de hamburgers van de baas.
Barbecue’ende mannen zijn natuurlijk de doodsteek voor Wranghams theorie. Maar je ziet tegenwoordig ook wel ongetrouwde vrouwen onbeschermd naar de Albert Heijn gaan zonder dat hun voedsel gestolen wordt. Wrangham z’n redenering (die ik ook een beetje shaky vind, maar wel leuk) is vooral op een hypothetische situatie in het verleden gebaseerd.
My 2 cents,
En dan zo’n stukje, geschreven door Eva…. mooi hoor! (it brought a smile to my face!).
Erotisch principe: een contract over worteltjes, en dan nog gekookt ook! Hmmm.
En over de reacties die mannen achter de BBQ zien staan: da’s alleen status! Nu we onze energie niet meer hoeven steken in het verdedigen van onze kookpot en aanverwanten, kunnen we die energie steken in work-outs, hardlopen en het overheersen van die kookpot, met als belangrijkste excuus dat ‘we die vrouwen daarmee een last uit handen nemen’, met name tijdens de vrije tijd op de camping. Die vrouwen mogen zich vervolgens weer wél bemoeien met het afruimen en afwassen en zo…
Het energie-verhaal verklaart volgens mij ook waarom je op TV (bijna) alleen maar mannelijke koks hun ding ziet doen (ook weer prestige?).
Rare jongens hoor, die mannen!
Overigens moet ik zeggen dat ik mijn steak altijd ‘rare’ (bijna rauw) wil hebben, dan vind ik ‘m het lekkerst!. En een kippetje heb ik het liefst wél gaar. En voor groente en aardappelen geldt dat ook, maar voor fruit bijvoorbeeld weer niet. Hmmm, heeft die Wrangham daar ook een verklaring voor?
Ik raak er alleen maar door in de war, maar dat contract, hmmm, dat zie ik wel zitten…