en
Laatste Reacties
- Reactie op Ik schrijf want ik ben wetenschapper door Lau
- Reactie op Chronisch vermoeidheidsyndroom, niet alleen meer voor aanstellers door Lau
- Reactie op Chronisch vermoeidheidsyndroom, niet alleen meer voor aanstellers door Tim
- Reactie op Chronisch vermoeidheidsyndroom, niet alleen meer voor aanstellers door Nadine
“Nee! Ongelofelijk! Dit kan niet waar zijn! Zoals altijd in de eigen voet geschoten!” Dat waren zo’n beetje de reacties van mijn collega’s op het lab vandaag. Ik werk in Boston, Massachusetts en gisteren vond de verkiezing voor de senaatszetel van de pas overleden Ted Kennedy plaats. Ted was broer van JFK en democraat. Massachusetts is, volgens iedereen die ik ken, een diep blauwe staat en dus stond het vast dat de vacante senaatsstoel naar de democraat Martha Coakley zou gaan. Maar nee hoor, de relatief onbekende republikein Scott Brown ging er uiteindelijk met de overwinning vandoor.
Analyse op analyse beheerste het nieuws vandaag, ik kon er na 10 minuten al niet meer naar luisteren. Het ergste is dat nu de gezondheidszorg wet van Obama op de rand van de afgrond is komen te staan omdat de republikeinen ‘de Filibuster’ in kunnen zetten, d.w.z. een senator kan letterlijk meerdere telefoon of kookboeken voorlezen zodat een wet nooit tot stemming komt. Veel gekker, debieler en kinderachtiger kan je het wat mij betreft niet krijgen.
De gezondheidszorg in de VS laat voor veel mensen nogal wat te wensen over omdat ze geen verzekering hebben. Dat komt door een aantal redenen o.a. omdat ze door een bestaande kwaal niet worden toegelaten of omdat ze het gewoonweg niet kunnen betalen. Waarom het in de VS onbetaalbaar is werd een aantal dagen geleden iets duidelijker toen The Economist een mooie tabel publiceerde (samengesteld door de NGO Health Action International) over de kosten van de originele Bayer en generieke vorm van het veel gebruikte antibioticum Cirpofloxacin.
Wat blijkt, in de VS betaalt men gemiddeld $101.27 voor een kuur van 14 tabletten terwijl diezelfde kuur $37.79 kost in Frankrijk en $2.46 in India. Het gaat hier om het tablet van Bayer, de kosten van de generieke vorm zijn in de VS en Europa meer vergelijkbaar.
De vraag die niet wordt beantwoord is hoe vaak de Bayer tablet en hoe vaak de generieke wordt voorgeschreven. Ik heb een angstig vermoeden dat te vaak hier in de VS de merknaam wordt voorgeschreven, en dat zal niet alleen gelden voor dat ene antibioticum. Doe daar dan maar eens wat aan Obama, dan komen de stemmen misschien vanzelf wel weer.
Dit stuk heeft 4 Reacties
Wat de fillibuster tactiek betreft, moet je ook eens kijken naar een van de mogelijkheden om deze (permanent)op te heffen, de zogenaamde ‘Nuclear Option’, die in 2005 opeens een optie was (http://en.wikipedia.org/wiki/Nuclear_option ). Dan kan het kennelijk dus nog debieler…
En dan over de generieke medicijnen. Ondanks dat Obama erg graag de kosten van de gezondheidszorg omlaag wil hebben, heeft ook hij er in december, net zoals zijn voorgangers, voor gekozen om een groot deel van de import van goedkope medicijnen te verbieden. Dit onder druk van de nationale Pharma lobby. De reden? ’significant safety concerns’. En dan hebben we het over medicijnen die in Canada en Europa gemaakt worden en daar op de markt zijn. Zie bijvoorbeeld http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/12/15/AR2009121504196.html?hpid=opinionsbox1
Het gaat dus niet alleen om het vaker voorschrijven van ‘merk medicijnen’, maar zeker ook om de zeer beperkte beschikbaarheid van goedkopere generieke medicijnen wat bijdraagt aan de hoge kosten.
Ja dat tegenwerken om goedkopere medicijnen te weren is interessant en vreemd.
Ik begrijp dat de ontwikkeling van een medicijn ook terugverdiend moet worden maar dit lijkt er maar weer eens op te wijzen hoe veel macht een bepaalde lobby-groep kan hebben.
En vandaag hebben de lobby-groepen van corporate Amerika die je noemt nog een extra duwtje in de rug gekregen van the supreme court: bedrijven mogen vanaf nu ongelimiteerd geld uitgeven aan politieke campagnes, en eerdere wetgeving om dit te reguleren is nietig verklaard (http://www.cnn.com/2010/POLITICS/01/21/campaign.finance.ruling/index.html?hpt=Sbin).
Dit is meer een politieke dan wetenschappelijke discussie, maar het leek me toch wel relevant genoeg om te melden gezien je onderwerp.
Er schieten allerlei gedachten door m’n hoofd: Michael Moore’s SiCKO, de beloften van Obama, de lobby van de Republikeinen.
Een blijft uiteindelijk over: het is toch gewoon van de zotte dat er politieke (en géén andere) redenen zijn dat het gebruik van hetzelfde medicijn voor mensen in verschillende landen kan leiden tot een factor 40 in kosten daarvoor.
En dat terwijl de enige personen die hiervan profiteren de aandeelhouders van de farmaceutische industrie zijn.
Jammer, jammer, jammer. We hebben net 80 miljoen opgehaald voor Haïti, maar met een beetje pech gaat het grootste deel daarvan ‘rechtstreeks’ naar de achterpocket van die mensen.
Ook Obama, zelfs Obama kan daar niet veel aan veranderen.