Reacties op: Bloedtest voor syndroom van Down

Door: Pleuni

Pleuni — Sat, 18 Oct 2008 10:50:42 +0000

Hoi Nadine, leuk stukje. Ik ben nog wel verrast dat ‘t werkt. Ik wist niet dat wel 10% van het vrije DNA in het bloed vd moeder DNA is van het kind (ik dacht eerder 1% of zo). Ik denk trouwens ook dat we over een paar jaar deze test voor alle moeders kunnen gebruiken. De kosten van sequencen gaan vast nog genoeg omlaag om deze test voor iedereen mogelijk te maken.

Door: Nadine

Nadine — Mon, 13 Oct 2008 23:38:48 +0000

Hoi Bregje,
Goed dat je wat ervaringsdeskundigheid toevoegt. Alles wat je schrijft is natuurlijk waar. Toch denk ik dat deze nieuwe methode een stap voorwaarts is. Zoals je al schrijft wordt er aan de hand van die drie tests rond de 12 weken bepaald of er een vlokkentest aangeboden wordt. Dat is omdat die drie tests zelf niet voldoende sluitend zijn. En nu komt er dus in plaats van die vlokkentest een veel minder belastende test. Dat is mooi toch! Blijft gelden dat mensen zelf beslissen of ze wel een test willen laten uitvoeren, en wat ze met de uitkomst ervan doen.

Door: Bregje

Bregje — Mon, 13 Oct 2008 13:50:32 +0000

Heeee, ben je vergeten al je zwangere of ex-zwangere vriendinnen te consulteren? In Nederland laten tegenwoordig veel mensen tussen de 11 en 13 weken een test doen om de kans op het syndroom van Down te berekenen. Deze test bestaat uit drie onderdelen en kost 50 euro (niet zo duur dus). Eerste onderdeel is de nekplooi meting, tweede onderdeel is onderzoek van bloed van de moeder op aanwezigheid van eiwitten die kunnen duiden op het syndroom van Down bij de baby en het derde onderdeel is de leeftijd van de moeder. Vervolgens berekenen ze aan de hand van die drie metingen de kans die je hebt op een kind met het syndroom van Down. Als deze kans groter wordt dan 1:200 (geloof ik), dus meestal ligt de kans daar ver onder, dan krijg je het aanbod om een vlokkentest te doen. Als ik het goed heb is het risico op een spontane abortus tijdens de vlokkentest dan namelijk ongeveer gelijk.
En dan hebben we het nog niet gehad over de ethische kant van dit verhaal. Wat doe je als je een grote kans hebt op een kindje met het syndroom van Down? Weg laten halen? Kijk eens om je heen naar mensen met het syndroom van Down. Ik heb niet persee het idee dat die mensen een ondraaglijk leven hebben. En waar leg je dan die grens? Na de 20 weken echo, waarop je kan zien of je kind een open ruggetje heeft of een hazenlip, kan je ook besluiten je kind weg te laten halen omdat het een hazenlip heeft. En misschien wil ik wel liever een jongetje dan een meisje. Is dit wetenschappelijke vooruitgang?