books-927394_640

LMGTFY is een afkorting die de huidige informatiemaatschappij perfect samenvat. Het is een cynische terugkoppeling van onze “ik-zoek-dat-wel-even-op” drift. Met de huidige technologische ontwikkelingen zijn allerhande feitjes namelijk beschikbaar met één druk op de knop: “Let Me Google That For You”!

Ik was dan ook niet verwonderd dat de vorige week uitgebrachte hoofdlijnen van Onderwijs2032 voor het onderwijs van de toekomst, ook focust op minder feitjesstampen en meer LMGTFY. Een logisch gevolg van de huidige Google-mania, maar het gaat aan een belangrijk punt voorbij. Een punt waarvan wij geheugenwetenschappers steeds meer het belang gaan inzien: de extreem gunstige effecten van voorkennis op het leren.

Episodische vs. semantische kennis

Geheugenwetenschappers onderscheiden twee vormen van kennis, episodische en semantische. Episodische kennis, de naam zegt het al, bevat details van een episode: wat, waar, en wanneer er iets gebeurd is. Semantische kennis verwijst naar algemenere kennis, bijvoorbeeld hoe ons politieke systeem werkt. Episodische kennis kan langzaam overgaan in semantische, met als gevolg dat episodische details vergaan. Onze kennis over het Nederlandse politieke systeem ontstaat dus uit apart geleerde episodische informatie over democratie en de Nederlandse geschiedenis en maatschappij. Dit kan jaren duren en vereist moeite en herhaling, maar het leidt uiteindelijk tot een stevig kennisnetwerk wat het makkelijker maakt om nieuwe informatie, zoals de naam van een nieuwe minister, te onthouden.

En precies hier wringt het. Een LMGTFY-generatie mist dit versterkende effect; hun kennis bevindt zich immers online en niet in hun brein. In een maatschappij waar steeds meer informatie voorhanden is via het wereldwijde web wordt het lastig om wijs te worden uit al die losse stukjes die je bij elkaar schraapt via Google. Ook zullen deze stukjes informatie heel snel weer vervliegen als ze niet herhaald worden en zich niet kunnen vastklampen aan soortgelijke informatie. Het opbouwen van een kennisnetwerk in je brein helpt je dus het overzicht te behouden. En hoe bouw je zo’n kennisnetwerk? Juist: feitjes stampen!

Creativiteit en inventiviteit

Het is dus niet aan te raden om kinderen te leren dat ze informatie niet hoeven te onthouden omdat het toch wel op te zoeken is. Ze maken dan geen kennisnetwerk aan om nieuwe informatie aan te plakken, waardoor ze steeds Google moeten blijven raadplegen als er een nieuwe minister wordt geinstalleerd. Semantische kennis geeft je daarnaast de mogelijkheid om verder te denken, inventieve ideeën te hebben, creatief te zijn. Ger Groot wist het gister treffend te stellen in Trouw: “Wie van Amsterdam naar Brussel rijdt, geen idee heeft van aardrijkskunde en zijn Tomtom het navigatiewerk laat doen, zal nooit op het idee komen dat Antwerpen een leuke plek is om even een kop koffie te gaan drinken”.

Dus koester je kennis, stamp je feitjes. Je zult jezelf later dankbaar zijn!

P.S. voor meer achtergrondinfo en tips check mijn eerdere blogs over effecten van voorkennis en slaap op geheugen.