Tetris_lamp1-165x220

Sommige mensen die iets ergs hebben meegemaakt kunnen erg last krijgen van deze traumatische herinneringen. Deze kunnen zomaar terugkomen in heftige flashbacks en je terug in de traumatische ervaring drukken. Dit is een symptoom van de Posttraumatische Stress Stoornis (PTSS), een psychische aandoening die een grote inbreuk betekent op het dagelijks leven. Wetenschappers proberen dan ook een manier te vinden om deze traumatische flashbacks aan te pakken.

Hiervoor grijpen wetenschappers terug op fundamentele ideeën over ons geheugen. We weten dat ons geheugen niet hetzelfde is als het geheugen van een computer. Herinneringen veranderen over tijd, vooral als we ze terughalen. Hierdoor worden de herinneringen instabiel en kunnen ze vermengen met nieuwe herinneringen, een proces dat reconsolidatie heet. Bij traumatische herinneringen lijkt de reconsolidatie verkeerd te gaan, waardoor de herinnering juist heel gedetailleerd blijft terugkomen, gepaard met de initiële heftige angsten.

Tetris

Wetenschappers zoeken dus al lang naar een simpele manier om deze verkeerde reconsolidatie te verhelpen bij dergelijke traumatische herinneringen. Dit doen ze door bijvoorbeeld medicijnen, oogbewegingen, of cognitieve gedragstherapie toe te passen tijdens of nadat een traumatische herinnering is teruggehaald. Een nieuw experiment door onderzoekers van de universiteiten van Cambridge, Oxford en het Karolinska Instituut in Stockholm suggereert nu dat we het spelen van Tetris aan dit rijtje zouden kunnen toevoegen.

De onderzoekers lieten proefpersonen eerst een traumatische film zien. De volgende dag kwamen deze proefpersonen terug en werd de helft herinnerd aan de film die ze hadden gezien en de andere helft niet. Vervolgens ging van elke groep een helft Tetris spelen en de andere helft kreeg een pauze waarin ze stil moesten blijven zitten. Tijdens deze periode tot een week na het spelen van Tetris hielden proefpersonen bij hoe vaak ze een herinnering hadden aan de film.

Minder traumatische herinneringen

De groep die eerst de herinnering aan de film kreeg én vervolgens Tetris mocht spelen had de minste traumatische herinneringen in de week na het experiment. De onderzoekers denken dat dit komt doordat Tetris erg veel van je werkgeheugen vraagt, net zoals bij bijvoorbeeld de oogbewegingentherapie EMDR. Door deze verstoring wordt de herinnering waarschijnlijk anders opgeslagen waardoor deze minder vaak als flashback terugkomt.

Dit betekent natuurlijk niet dat we elke PTSS-patiënt maar direct achter de spelcomputer moeten zetten. De effecten zijn klein (veel proefpersonen hadden weinig tot geen flashbacks) en de herinneringen waren geïnduceerd door middel van een traumatische film. Dit is heel anders dan wat iemand bij een echte traumatische ervaring meemaakt. Wel opent dit onderzoek de poorten om deze methode nu ook echt op patiënten te gaan testen. Het zou toch geweldig zijn dat zoiets simpels als een spelletje spelen nadat je net een traumatische herinnering hebt teruggehaald deze patiënten zou kunnen helpen!