logoGroenLinks

Op het hoogtepunt van de campagne stapte ik in de binnenstad van Groningen op een campagnemedewerker van Groenlinks af en vroeg haar wat de standpunten van haar partij waren voor wetenschap. “Wetenschap… eh, bedoel je onderwijs?” stamelde het meisje (mét dreadlocks) – “Nee, wetenschap, onderzoek” was mijn antwoord, waarop ze de hulp inriep van een jongen die er duidelijk meer van wist.

Groningen is goed in onderzoek naar energie en duurzaamheid, één van de speerpunten van de universiteit. De GroenLinkser vertelde mij dat zijn partij het eigenlijk raar vindt dat Groningen nog geen duurzaamheidscampus heeft, vol met jonge spin-offs die innovatieve duurzame producten maken, gebaseerd op onderzoek van de universiteit. Hij noemt professor Kees Hummelen als succesvolle duurzaamheidswetenschapper, die vanuit een fundamentele hoek nu onderzoek doet naar zonnecellen. Een combinatie van dergelijke wetenschappers en het bedrijfsleven zou een prima stimulans zijn voor duurzaam onderzoek, en voor Groningen. Er is wel een dergelijke campus in ontwikkeling voor Healthy Ageing, één van de andere speerpunten van de universiteit, dus waarom niet nog een? GroenLinks wil de ontwikkeling van een duurzaamheidscampus maar wat graag stimuleren, door middel van fundamenteel onderzoek én toepassingen. Da’s mooi – maar wie betaalt dat? En heeft een taalwetenschappers of moleculair bioloog ook wat aan het duurzaamheidsbeleid van GroenLinks?

Het verkiezingsprogramma van GroenLinks bevat maar een klein stukje over wetenschap: in hoofdstuk 2, “Kansen eerlijk delen”, staat in onderdeel D (kennisland), paragraaf 5, de volgende passage: “Er wordt meer geïnvesteerd in kennisontwikkeling op het gebied van energie, klimaat en het efficiënt omgaan met natuurlijke hulpbronnen. Investeringen gaan niet alleen naar topsectoren en toegepast onderzoek, maar naar de breedte van de wetenschap waarbij de academische onafhankelijkheid essentieel is. Fundamenteel onderzoek is de basis van vooruitgang. De overheid erkent dat belang en staart zich niet blind op directe toepasbaarheid voor het bedrijfsleven.” Precies wat de Groningse Groenlinkser mij wist te vertellen op straat. Fundamenteel onderzoek stimuleren, waaruit later de toepassingen volgen.

Volgens de doorrekening van de programma’s door het CPB, dat slechts één marginaal paragraafje wijdt aan wetenschap, investeert GroenLinks 0,05 miljard euro in wetenschap door onderzoekers te belonen voor toegepast onderzoek – alleen toegepast onderzoek wordt hier dus genoemd. Per saldo wordt bezuinigd op innovatie, wat volgens het CPB een “onbekend” effect op de welvaart heeft. Kortom, volgens het CPB komt GroenLinks er niet erg positief uit, en die mening deel ik. Behalve dan als je onderzoek doet naar zonnecellen, windenergie, zuinige auto’s en milieuvriendelijke verpakkingen.

Het sciencepalooza-stemadvies voor de wetenschap is dan ook: redelijk, maar goed als je toevallig een collega bent van Kees Hummelen.