Begin Januari verscheen een artikel van de onderzoeksjournalist Brian Deer waarin hij het frauduleus handelen van de arts Andrew Wakefield aan de kaak stelt. Om het geheugen op te frissen, Andrew Wakefield publiceerde in 1998 een artikel in het gerenommeerde “The Lancet” waarin hij een verband tussen vaccinatie en autisme suggereert. Dit artikel was al snel na publicatie omstreden en is uiteindelijk dit voorjaar officieel om verschillende redenen teruggetrokken. (lees: vaccinatie-artikel na 12 jaar teruggetrokken ). Tot zover weinig aan de hand, dit gebeurt wel vaker, wetenschap heeft een zelfreinigend vermogen, slecht onderzoek dient gecorrigeerd te worden.

Helaas, door vooral dit artikel is in Amerika een anti-vaccinatie beweging ontstaan die op basis van het niet bestaande verband van vaccinaties en autisme, ouders waarschuwt voor vaccinaties. Hierdoor is de vaccinatiegraad gedaald, met alle gevolgen van dien. (Voor de geïnteresseerde: lees vooral ook het boek “Autism’s False Prophets” van de Amerikaan Paul Offit waarin de link autism-vaccinatie overtuigend wordt weerlegd.)

Een belangrijk boegbeeld van de anti-vaccinatie beweging is Jenny McCarthy door zichzelf gepresenteerd als auteur, model en autisme-activist. Zij schreef vorige week een artikel op de website van de Huffington post (in Amerika een belangrijk online nieuwsmedium) met de titel; “Wat moeten ouders geloven in het Vaccinatie-Autisme debat”. Daarin neemt ze het op voor Andrew Wakefield (had ik al genoemd dat Wakefield vorig jaar in Engeland zijn medische licentie is afgenomen?) en valt Brian Deer aan. Ze gaat ook nog in op de Lancet publicatie publicatie maar “vergeet” daarbij te vermelden dat de publicatie begin vorig jaar is teruggetrokken.

Tja, weer niets geleerd dacht ik toen ik het las. Maar eigenlijk had ik dat zelf ook kunnen kunnen weten. Zelf dus ook niets geleerd. Een tijdje geleden stond er een stuk in BioNieuws met een zelfde soort voorbeeld. Als bepaalde mensen ergens in geloven dan maken wetenschappelijk feiten eigenlijk niets meer uit. Als voorbeeld werd Christine Maggiore opgevoerd. Ook boegbeeld maar dan van een beweging die niet gelooft dat HIV, AIDS veroorzaakt. Maggiore was zelf HIV-positief maar weigerde behandeld te worden, zelfs niet toen ze zwanger raakte van een dochter. Een behandeling maakt de kans dat het kind wordt besmet een stuk kleiner. Deze dochter is nooit getest op HIV maar is wel op 3 jarige leeftijd overleden aan een longontsteking. Een aandoening waaraan veel AIDS patiënten overlijden. Een paar jaar geleden is Maggiore zelf ook overleden, ook weer met symptomen typisch voor AIDS patiënten. Aanhangers van de “HIV-veroorzaakt-geen-AIDS” beweging (waaronder haar man) weten zeker dat ze aan iets anders is overleden. Met andere woorden als je ergens van overtuigd bent zul je niet snel toegeven dat je fout zat. Sterker nog, sommige mensen zien het juist als een bevestiging van hun gelijk.

Nou ja, eigenlijk overbodig dit stukje, tegen beter weten in toch maar geschreven.