Overal worden we platgegooid met lijstjes, ook in de wetenschap: Nature heeft er een, Science heeft de “2010 Breakthrough of the Year”, “Top-10 ScienceNOWs” en doet er nog een schepje bovenop met de beste “Insights of the Decade”. Wat vinden de auteurs van Sciencepalooza? Dit jaar beknopte en uitgebreide lijstjes, voor een kwartier verdwalen op internet of een 10sec quick-fix…We starten met de bijdrage van Lucas Maillette de Buy Wenniger

 

 

 

Het Beste van 2010…

Laten we duidelijk zijn: 2010 was een heel middelmatig jaar. Obama klungelt met mid-term verkiezingen, klimaattoppen zakken in de blubber, over Oranje gaan we het niet hebben (was dat dít jaar? Echt?) en ook in de wetenschap kabbelt alles rustig voort. Zelfs het beloofde eind van de wereld door het maken van een zwart gat met de large hadron collider blijft uit. Wat wel enige verbazing opwekt is het grote aantal seismische fenomenen, in Chili, Haïti, op de Merapi, op Nieuw Zeeland; toch lijkt ook  dit business as usual wanneer je het hele lijstje van 2010 ziet.

Het Slechtste van 2010?

Die Deepwater Horizon was niet best, dat is duidelijk.

Wereldwijd blijft het verder een spijtige ontwikkeling dat mensen steeds minder kunnen of willen betalen voor informatie. Voor hun informatie moeten mensen daarom steeds vaker terugvallen op amateurs die naast hun brood-op-de-plank bezigheden in de avonduren hun blogs voltikken (zoals ondergetekende). Dat is jammer, want hoewel er daardoor heel veel informatie beschikbaar komt is het niet altijd duidelijk hoe het met de kwaliteit van de informatie zit. Vroeger hadden we daar betaalde redacteuren voor (niet altijd een garantie voor kwaliteit overigens), net zoals we vroeger mensen hadden die kookten, onze overhemden streken of onze bedden bezorgden en in elkaar schroefden. Nu doen we dat zelf: opgeleid tot automonteur, jurist of banketbakker en toch met een schrøfje de Billy zelf in elkaar schrøven (lees in de Groene het mooie artikel over Ikea in China, en hoe de Chinese consument nog moet wennen aan de situatie dat ze zelf de boel in elkaar moeten klungelen). Aan de andere kant is de situatie misschien de facto niet veranderd, alleen moet je gewoon nog veel meer geld verdienen om zelf je eigen betrouwbare redacteuren te kunnen huren, net zoals je na een paar miljoen ook weer een auto met chauffeur kunt betalen.

In Nederland is het in ieder geval duidelijk: het formeren van een door angst verlamd vooral-niets-besluiten kabinet betekent dat onze achtertuin de volgende jaren lekker achteruit blijft regeren. Beleid op basis van problemen in het verleden, in plaats van beleid waarmee problemen in de toekomst worden voorkomen. Dus bijvoorbeeld niet de hypotheekrenteaftrek afschaffen, maar lekker deze financiële bom doorschuiven naar volgende generaties. Wie ooit zelf dit soort uit angst geboren kop-in-het-zand politiek heeft geprobeerd toe te passen op bijvoorbeeld een dikke rekening in de hoop dat het probleem zichzelf zou oplossen weet dat de deurwaarder je uiteindelijk zeker weet te vinden, en dat het dan nog een stuk pijnlijker wordt.

Waar hoop je op in 2011?

Mag ik een verlanglijstje inleveren? Dan wil ik graag:

- een vreedzame implosie van de Noord-Koreaanse en Burmese regimes, liefst vervangen door een meer benevolente regering
- een wereldwijd vangverbod op Bluefin (en liefst ook Yellowfin) tonijn, want anders haalt dat beest 2012 niet
- dat even iemand aan Het Publiek uitlegt dat uitzonderlijk koude, sneeuwige winters juist extra aanwijzingen zijn voor de gevreesde klimaatveranderingen, en dat we dus als de bliksem minder CO2 moeten gaan bakken
- dat er iemand een partij ter Voorkoming Van Problemen (VVP) begint, die zich erop richt de belangen van de volgende generaties te behartigen in het parlement. De biologen onder ons moeten dan even uitleggen dat de belangen van de toekomstige generaties eigenlijk ook onze eigen belangen zijn (even sprekend voor de mensen onder ons die uiteindelijk ouder of oom/tante worden)
- een elfstedentocht (en een startnummer, als het kan. Als het klimaat dan toch op hol gaat moet zo’n ijssessie er nog wel bij kunnen)
- een vrachtwagen- en toerbussenverbod in steden. Minder dieselwalm, minder dode-hoek slachtoffers. Wel even doorrekenen of het echt minder dieselwalm oplevert, of dat de alternatieven die deze maatregel moeten opvangen stiekem tot veel meer stookoliebrandjes leiden.