conflictVorige week was “mijn” PhD student uit Duitsland voor veldwerk in Amerika, niet ver van waar ik nu woon. Ik heb 5 dagen meegeholpen met mieren verzamelen en tellen. In die kleine week hebben we veel discussies gehad. Leuke, maar ook moeilijke. Officieel ben ik niet zijn begeleider, maar ik heb het project mede bedacht en het geld samen met de prof aangevraagd. Ik vind het ook echt leuk om een student te begeleiden, maar soms is het lastig!

In Duitsland, net als in Nederland trouwens, worden PhD studenten meestal betaald uit project-geld en dat geld komt bijvoorbeeld van de DFG (in Duitsland) of van de NWO (in Nederland). Een onderzoeker die geld aanvraagt voor een project schrijft een plan van 20 bladzijden en een begroting. In ons project vroegen (en kregen) we geld voor het salaris van de PhD student, geld voor mijn salaris, geld voor chemicaliën en geld voor reizen en publicaties. In totaal zo’n 2 ton. Uit ongeveer 10 sollicitanten kozen we iemand en de student begon anderhalf jaar geleden aan zijn PhD.

De student is vol motivatie aan verschillende deelprojecten begonnen – en ontdekt natuurlijk dat sommige dingen beter lopen dan andere. Het probleem is nu het volgende: het deel van het project waar de (dure) chemicaliën voor nodig zijn (genetische analyse) loopt niet goed. Het is niet duidelijk waarom, maar sinds een paar maanden “doet” het DNA het niet meer. De andere delen van het project lopen daarentegen heel goed. De student had binnen een jaar een eerste artikel geschreven en hij loopt over van ideeën voor nieuwe proeven.

Voor de student is het misschien het beste om het genetische deel van het project op te geven en in plaats daarvan andere dingen te doen die sneller resultaat opleveren en gebaseerd zijn op zijn eigen ideeën. In Duitsland hebben studenten bovendien maar 3 jaar voor hun promotie, dus veel tijd voor uitproberen is er niet. Maar voor de prof en mij zou het beter zijn als hij het genetische werk wel doet. Daarvoor hebben we tenslotte het geld aangevraagd, en volgend jaar moeten we de geldschieter vertellen wat er met het geld is gebeurd. Een klassiek begeleider-student conflict!

Ik vind dat studenten vrij en onafhankelijk moeten kunnen zijn, maar ik zou ook graag eerlijk zijn tegenover de geldgever en doen wat we beloofd hebben. Is het correct om een (groot) deel van aangevraagde het project niet te doen? En wat doen we dan met het geld – voor iets anders gebruiken? Terugsturen?

Misschien moet onderzoek gewoon niet op deze manier gefinancierd worden. In plaats daarvan zouden PhD studenten makkelijker zelf geld moeten kunnen aanvragen. Een andere oplossing zou zijn als student en prof samen geld zouden kunnen aanvragen. Dat is natuurlijk lastig te organiseren (want waarvan leeft de student terwijl hij of zij de aanvraag schrijft?), maar daarvoor zijn oplossingen te vinden. Het huidige systeem is in ieder geval niet ideaal en levert veel te vaak conflicten op.