Het is geen goede tijd om met een leuk verhaal over inktvissen op de proppen te komen, ik weet het. Maar dit is toch wel de moeite van het vermelden waard. Twee weken geleden werd er in het “Journal of Molluscan studies” melding gemaakt van een pijlinktvis met een penis die in maxima forma 67 centimeter lang is. Dat is bijna net zo lang als de inktvis zelf.

De onderzoekers vingen de volwassen inktvis (O. ingens – zie plaatje boven) tijdens een diepzee onderzoek in Patagonië. Toen ze de mantel van de levende inktvis openden om hem eens goed te bekijken waren ze getuige van een heel bijzondere gebeurtenis. Onder alle aandacht begon de penis te groeien om daar niet meer mee op te houden voordat hij een lengte van 67 centimeter had bereikt (zie plaatje onder, de penis is de witte buis in het onderste deel van het plaatje).

Naast deze op zichzelf al interessante ontdekking leert het ons ook iets over de manier waarop diepzee inktvissen paren. Want heb je je ooit wel eens afgevraagd hoe een inktvismannetje zijn sperma veilig bij het vrouwtje naar binnen krijgt, mantels en kolkend water in ogenschouw nemend? Inktvissen in relatief ondiep water hebben een heel elegante oplossing gevonden voor dit probleem. De mannetjes hebben een relatief kleine penis die sperma-pakketjes produceert. Die worden vervolgens door een van de acht tentakels die daar speciaal voor is uitgerust opgepikt en afgeleverd bij een speciaal daarvoor bestemde locatie bij het vrouwtje.

Maar diepzee inktvissen ontberen dit geavanceerde systeem en het was dus onduidelijk hoe het paren van inktvissen in de diepe zee in zijn werk ging. Het was wel duidelijk dat de mannetjes hun sperma op één of andere manier bij de vrouwtjes ‘injecteerden’, maar hoe dat precies gebeurde was onduidelijk. Een gespecialiseerde arm was in elk geval niet aanwezig. Met de ontdekking van de supersized penis is aan deze onduidelijkheid een eind gekomen.