datingLieve wetenschapper,

Ik ben op zoek naar een stabiele relatie. Is het slim om dat via een online datingsite te doen?

-SR, Utrecht


Eerst de theorie. Economen noemen een relatie ‘stabiel’ als geen van de partijen de neiging vertoont om op een betere partner over te stappen. De economen Gale en Shapley hebben in 1962 het recept voor een ‘stabiele matching’ gegeven: stel dat alle ingeschreven mannen en vrouwen een lijstje hebben gemaakt van hun meest gewilde partners, op volgorde van aantrekkelijkheid. Alle vrouwen benaderen hun meest aantrekkelijke man voor een date. Als Joep ja zegt, is er een tijdelijke match; anders gaat Sanne door naar haar één-na-hoogste voorkeur. Als Joep een afspraakje aangeboden krijgt van iemand die hij leuker vindt dan Sanne, zegt hij haar weer af. Dit proces gaat door tot alle vrouwen aan de man zijn. Dan maakt geen enkele man nog kans op een aanzoek van iemand die leuker is dan zijn huidige date, want de vrouwen die hij liever wil, zijn al gestrand bij iemand die hoger op hùn verlanglijst stond. Met dit stappenplan kun je gegarandeerd (in theorie dan) iedereen aan de best mogelijke heteroseksuele partner koppelen.

Werkt dit ook in de praktijk? Het online matchingsproces  is weerbarstiger, maar niet veel. Deze zomer berekenden Amerikaanse wetenschappers de voorkeuren van datingsiteklanten op basis van hun eerste pogingen tot contact (Hitsch, 2009). Daaruit bleek dat mensen een voorkeur hebben voor partners van dezelfde leeftijd, huidskleur, lengte en aantrekkelijkheid, zoals al bekend was. De onderzoekers pasten het hierboven beschreven stappenplan toe op deze groep mensen en vergeleken het resultaat daarvan met de data uit de online database: wie had er uiteindelijk een afspraakje gemaakt met wie? Dat bleek heel aardig te kloppen met de theoretische voorspellingen.

Maar hoe zit het in de echte, offline huwelijkswereld? Zwitserse onderzoekers stelden vast dat de partnerkeuze in hun land niet optimaal verloopt, gezien het aantal echtscheidingen (Cao, 2009). Ze onderzochten wat de factoren zijn die de kans vergroten dat een Zwitsers echtpaar bij elkaar blijft. Het bleek onder andere dat in stabiele paren de man vijf jaar ouder is dan de vrouw, en zij hoger opgeleid dan hij. De Zwitsers berekenden dat er 21% minder gescheiden zou worden als iedereen volgens hun vuistregels gekoppeld zou worden, dus zoveel mogelijk vrouwen aan een net iets lager opgeleide man. Om dat te bereiken zou in de onderzochte groep alleen wel 68% van de ondervraagde personen een nieuwe, ‘passende’ partner moeten vinden.

Wat dit onderzoek in al zijn mathematische naïviteit aantoont, is niet dat er een Centrale Huwelijksarrangeur nodig is om iedereen de juiste partner toe te wijzen. Wat Zwitserland inefficiënter maakt dan relatieplanet.nl is dat Joep in een Zwitsers bergdorpje maar een kleine kans heeft om Sanne tegen te komen. Online partnersites maken het zoeken naar de ideale partner veel sneller en efficiënter. De kans dat Joep in het echte leven een nog leukere partner vindt dan Sanne is daarbij vergeleken minimaal- en dat maakt een relatie via een matchingsite relatief stabiel.

Dit stuk verscheen ook op de Volkskrantsite.

Heb je een vraag? Stuur hem naar lievewetenschapper@sciencepalooza.nl.