Recycling Van de week zag ik iets geweldigs op de site van het tijdschrift Molecular Ecology (kort: MolEcol): als je daar een manuscript heenstuurt (“submit” in jargon) word je gevraagd om de reviews mee te sturen van een ander tijdschrift waar je artikel is afgewezen. En dat terwijl wij, wetenschappers, meestal liever helemaal niet vertellen dat een manuscript al een keer is afgewezen! Maar het meesturen van de reviews kan een hoop werk schelen, omdat er in sommige gevallen geen nieuwe review ronde nodig is. Ik vind het een super goed idee!

Stel je voor, je hebt je paper eerst naar Nature of PLoS Biology gestuurd. En deze presticieuze tijdschriften hebben je manuscript zelfs laten peer-reviewen (vaak wijzen ze het zonder peer-review af, omdat de editor het bij voorbaat niet interessant genoeg vindt). Stel nu dat de reviewers het best goed vinden, ze hebben wel wat vragen en commentaren, maar de reviews zijn positief. Dan nog is de kans groot dat de editor het artikel afwijst. Niet omdat er fouten inzitten, maar omdat het verhaal simpelweg niet hot genoeg is voor Nature of PLoS Biology. MolEcol zegt nu: stuur deze manuscripten naar ons. Voor ons is het misschien wel hot genoeg! Stuur bovendien de reviews mee, zodat dat werk niet dubbel gedaan hoeft te worden.

Normaal gesproken is het maar de vraag wat een auteur doet met de reviews als een manuscript is afgewezen. Soms wordt een paper nadat het afgewezen is onveranderd naar een ander tijdschrift gestuurd. Dat merkt meestal niemand, behalve als toevallig dezelfde persoon het stuk weer krijgt om te reviewen. Maar het kan ook zijn dat precies hetzelfde artikel nog een keer door 2 of 3 reviewers wordt gelezen en beoordeeld. Dat is natuurlijk zonde van het werk en frustrerend voor de reviewers! In het ergste geval wordt een artikel bijna onveranderd en inclusief de fouten die al een keer door een reviewer zijn opgemerkt, gepubliceerd.

Het idee van MolEcol kan niet voorkomen dat sommige auteurs geen feedback aannemen van de reviewers, en MolEcol verplicht ook niemand te vertellen of het artiklel al eens gereviewd is. Maar voor de auteurs die redelijk positieve (of in ieder geval constructutieve) reviews hebben gekregen, en deze feedback in hun manuscript hebben verwerkt, is de MolEcol optie een goed idee.

Mijn volgende paper gaat trouwens direct naar MolEcol, en niet eerst naar Nature. Ikzelf vind het daar niet eens hot genoeg voor!