“En, ben je al verder gekomen met je paper?” vroeg mijn collega vandaag. Helaas moest ik antwoorden dat het allemaal niet zo opschiet. Eigenlijk heb ik al bijna een week niets aan de paper gedaan. Ik ben een wetenschapper en word afgerekend op mijn publicaties. Hoe kan het dan dat ik daar een week lang niet aan werk?

Als ik er even over nadenk weet ik wel waarom ik al een week niet aan mijn artikel heb gewerkt. Ik heb andere belangrijke dingen gedaan. Veel tijd besteed aan een artikel van een student, onderwijs gegeven, gepraat met een journalist, naar praatje van iemand geluisterd, gepraat met collega’s over nieuwe projecten, artikel ge-peer-reviewd. Voor je het weet is er een week voorbij!

Wat doen wetenschappers?

Volgens een onderzoek van het ministerie van OC&W besteden wetenschappers vooral tijd aan onderzoek en onderwijs. Promovendi besteden het meeste tijd aan onderzoek, universitair docenten het meest aan onderwijs. Professoren besteden ongeveer even veel tijd aan onderwijs en onderzoek. Sommige wetenschappers, zoals de sciencepalooza auteurs, besteden tijd aan wetenschapscommunicatie. Gemiddeld besteden wetenschappers ongeveer 1% van hun tijd aan communicatie en andere “maatschappelijke dienstverlening”.

Ik was benieuwd wat mijn sciencepalooza collega’s zoal de hele dag doen, dus heb ik eens rondgevraagd.

Op dinsdagochtend 26 januari …
… zat Yuri in Toronto, voor een meeting van een Europees onderzoeksproject. Bregje schreef aan een rapport en Nadine en Tim aan beursaanvragen. Eva en Pleuni besteedden het grootste deel van hun ochtend aan data-analyse, allebei schreven ze ook aan een paper. Terry was bij een lezing en Annelies volgde een cursus “advanced immunology”, Fedde volgde college (maar goed, dat komt omdat hij weer aan het studeren is).

Monica, Tim, André en Mark deden allerlei verschillende dingen vanmorgen. Monica en Tim besteedden tijd aan het begeleiden van studenten. Tim overlegde ook met zijn prof, Mark had een planningsvergadering met zijn team van analisten en André overlegde met een collega over data van die collega. Monica was druk in het lab (cellen doorzetten, bacterien laten groeien, nadenken over een proef en daarvoor de reagentia bij elkaar zoeken) en las nog een paper. Mark schreef nog aan een ontwikkelingsplan voor een nieuw vaccin en beantwoordde e-mails. André besteedde een deel van zijn ochtend aan data-analyse en het schrijven van een paragraaf voor een artikel.

Van alles wat
Het resultaat zou goed passen in een brochure: “hoe ziet een dag van een wetenschapper eruit?” Bijna alles zit erbij: papers, beursaanvragen, laboratorium, congres, lezing, studenten begeleiden, data analyseren, overleg. Alleen besteedden we, in vergelijking met de gemiddelde Nederlandse onderzoeker, weinig tijd aan onderwijs (niemand gaf vanmorgen college, werkcollege, practicum). Dat heeft ermee te maken dat de meeste van ons niet aan een universiteit werken of wel aan de universiteit werken maar dan als postdoc of promovendus (en dus met weinig of geen onderwijsverplichtingen). Verder is het misschien verrassend dat maar één van de sciencepalooza auteurs vanmorgen in het lab stond. Terwijl daar toch uiteindelijk de belangrijke proeven gedaan moeten worden. Dat is misschien een leuk onderwerp voor een volgende blog.