We zouden de Universiteit van Uppsala bezoeken, zeven studenten uit München en ik. Alles was al geboekt en gepland toen we ontdekten dat in Uppsala’s grote buur, Stockholm, een Darwin symposium zou plaats vinden precies tijdens ons bezoek aan Zweden. Na het lezen van van de lijst van sprekers was de beslissing snel gemaakt. Sorry, Uppsala! We gaan naar Stockholm! En, hebben we wat geleerd van de beroemde sprekers?

E.O.Wilson, beroemde mierenman

Een van de eerste sprekers was E.O. Wilson, beroemd mierendeskundige, evolutiebioloog en Harvard professor. Twee Pullitzer prijzen heeft hij gekregen voor zijn populairwetenschappelijke boeken. Maar zijn praatje is een beetje saai. Hij vertelt vooral dat er nog zo ontzettend veel soorten zijn die we nog niet kennen, en hij vraagt zich af waarom er niet meer mensen onderzoek doen naar onbekende rondwormen – om meteen toe te geven dat hij het best begrijpt. Rondwormen zijn nu eenmaal niet zo cool als mieren.  (Kort filmpje met Wilson en mieren)

Peter en Rosemary Grant, de onderzoekers die bewezen dat natuurlijke selectie echt bestaat

Darwin kwam met het idee van natuurlijke selectie. Maar pas meer dan een eeuw later bewezen Peter en Rosemary Grant, door hun werk aan Galapagos vinken, dat natuurlijke selectie echt bestaat en bovendien veel sterker is dan werd verwacht. Verassend: ze geven samen een praatje. Ze vertellen niet zo veel nieuws, maar ik vind het toch leuk om de verhalen van hunzelf te horen. Het blijft geweldig onderzoek.

Don Johanson, de man van Lucy

Don Johanson is degene die Lucy heeft gevonden, het beroemde Australopithecus skelet uit Ethiopië. Hij vertelt een beetje over hoe ze Lucy toen gevonden hebben en dat zijn toenmalige vriendin suggereerde het skelet Lucy te noemen, naar het Beatles liedje “Lucy in the Sky with Diamonds”. Ook herinnert hij het publiek eraan dat de biologie dankzij Darwin de natuurkunde ver vooruit is. Natuurkundigen zoeken nog altijd naar een “grand unifying theory”, terwijl we die in de biologie al lang hebben! (Kort filmpje over de ontdekking van Lucy)

Conclusie

Beroemde sprekers zijn niet per sé goede sprekers. Toch was het leuk de beroemdheden eens te zien. Ik heb nog even met de Grants gepraat. De studenten hebben nog met Wilson gekletst. Bovendien waren de meeste niet-zo-beroemde sprekers van het symposium echt goed.