Opportunistisch vrijenDe oogst van de laatste week uit het wetenschappelijke paradijs dat ‘mate choice’ (partnerkeuze) heet.

De hoeveelheid oestradiol, een eierstokhormoon, die een vrouw in haar spuug heeft, is gecorreleerd met hoe aantrekkelijk ze is en hoe hoog ze haar eigen marktwaarde inschat. Bovendien is een vrouw met veel oestradiol minder tevreden met haar partner en is meer te vinden voor, ahum, ‘opportunistic mating’. Maar wat volgt nu waaruit? Zijn ze ontevreden omdat ze denken beter te kunnen scoren op de partnermarkt? Of worden ze sexy gevonden omdat ze zin hebben in wat opportuun gevrij? Helaas, ik mag alleen de eerste pagina lezen van het artikel, dus zal het nooit weten…

Om dit soort vragen te beantwoorden wil je eigenlijk een experiment doen waarin het echt gaat om kindertjes maken. Nou, dat bestaat, en de proefpersonen betalen ervoor om mee te doen: speeddating. Mijn vroegere baas, Peter Todd, heeft van de directeur van ‘FastDating’ een bak met data gekregen, en vist daar nu de voorkeuren, strategieën en beslisprocessen van speeddaters uit. In dit artikel gaat hij in op de vraag hoe de verdeling is van mensen die een vervolgdate krijgen: is er een iemand met wie iedereen wel wil, of krijgt iedereen evenveel aanbiedingen? Het antwoord is: dat hangt af van de groepsgrootte in de zaal. Hoe meer potentiële partners er aanwezig waren, des te meer ging iedereen voor dezelfde. Ik denk dat het komt doordat je niet ziet wie je concurrenten zijn, en het ook niet eng is- je kunt gewoon iedereen aankruisen.

Speeddating spaart tijd, maar, geven twee wiskundigen uit Londen als praktisch advies aan jongedames: duik niet na de eerste date al het bed in. Echt, daarmee eindigt het paper.

Samengevat hebben de onderzoekers een evenwicht ontdekt waarin het alleen voor ‘goeie’ mannetjes de moeite waard is om het flirten lang vol te houden. Voor de vrouwtjes is het nuttig om een goeie vent te vinden, want die kan een deel van de zorg voor de kinderen op zich nemen. Het kost tijd, deze selectieprocedure, maar die tijd is precies het signaal dat het mannetjes wil afgeven, namelijk dat hij van hoge kwaliteit is. Ik dacht altijd dat mannetjes meer tijd voor me over hadden naarmate ze mij van hogere kwaliteit vonden. Maar nee, het draait om de mannen.

De vraag die bij mij opkwam is: wat nou als het vrouwtje ‘postcopulatory choice’ kan uitoefenen (lees: de morning-afterpil heeft klaarliggen)? Volgens de auteurs lossen de mannetjes dat op door in plaats van langer te flirten, langer te copuleren.

Tsja. Wederom: een empirische vraag.