Eind 2007 werd een wereldwijde vaccin-test, gericht tegen HIV, abrupt beëindigd. Het vaccin, ontwikkeld door Merck (een van de grootste farmaceuten ter wereld) was van een nieuwe generatie en gebaseerd op een Adenovirus; een veel voorkomend en meestal onschadelijk virus. Ver voor het einde van de test was al duidelijk dat gevaccineerden niet beter beschermd waren tegen HIV, dan niet gevaccineerden. Erger nog, de eerste data suggereerde zelfs dat gevaccineerde, onbesneden mannen een grotere kans maakten om geïnfecteerd te raken dan niet gevaccineerden in diezelfde groep.

Na de ontdekking van HIV in het begin van de jaren 80 als een gloednieuwe, seksueel overdraagbare infectieziekte was bijna iedereen het erover eens dat binnen enkele jaren een goed werkend vaccin ontwikkeld zou zijn. We zijn nu bijna drie decennia verder en nog steeds staan we met lege handen.

Komende maand zou een nieuwe test gedaan worden, met weer een nieuw ontwikkeld vaccin, en wederom waren de verwachtingen hooggespannen. Tot gisteren dan, toen Anthony Fauci besloot dat het er niet van gaat komen (Fauci is directeur van NIAID, een van de belangrijkste instituten in de VS wat betreft onderzoek naar infectie ziektes). Althans niet in de huidige vorm, en niet totdat het duidelijker is wat de problemen waren met de vorige vaccin-test, en wat we nu eigenlijk kunnen verwachten van dit nieuwe vaccin.

Ik zag Fauci een maand of twee geleden nog een presentatie geven hier in Boston. Daar was ie wat betreft een goed werkend vaccin erg pessimistisch. Wellicht hebben we binnen een aantal jaren de beschikking over een vaccin dat de kans op infectie iets verlaagt of het aantal virus deeltjes in een patiënt vermindert. Maar meer mogen we niet verwachten.

Zie voor meer informatie een stuk in The New York Times en Nature.